0

Rachida schrijft een emotionele brief aan Najima

Van iedereen die ons boek heeft gelezen krijgen we altijd terug dat de brieven die wij aan elkaar hebben geschreven het meeste indruk hebben achter gelaten. Tijdens het schrijven van de brieven vloeiden de tranen al rijkelijk en bij het lezen nu nog, gebeurd dat weer. We willen vandaag 1 van de brieven met jullie delen. Dit is een brief die Rachida aan mij heeft geschreven. Heel veel leesplezier.

Lief lief zusje,

Ik was even ontroerd. Ik had in die tijd ook wel verdriet hoor, ging ook huilend naar huis. Ik had Ali en kon gezellig met hem mee, maar ik had er toch moeite mee. Ondanks dat het grootste leeftijdsverschil tussen alle broers en zussen juist tussen ons tweetjes zit, waren we toen al ontzettend hecht. Misschien doordat we samen in dat stapelbed sliepen? Ik ben Naziha nu eigenlijk wel dankbaar dat ze ons zo vaak haar kamer heeft uitgerold.

Er werd ons wel eens gevraagd of we een tweeling zijn. Dan antwoordde jij: “Ja, maar ik ben wat langer blijven zitten!” En mensen zien ons nog steeds als één. Als ik uitgenodigd word voor een feestje is het altijd: “Je mag Najima ook meenemen hoor!”.

Ik leer ontzettend veel van je, je bent zo’n sterke meid. Als er iets gebeurt ben jij degene die me erdoorheen sleept. Ik moet dan vooral denken aan die ontzettend zware tijd in 2009. Ik was hoogzwanger en jij belde mij om te vertellen dat onze broer in elkaar was gezakt. Dat de ambulance onderweg was, maar het zo lang duurde. Het bleek een hartinfarct te zijn en de reanimatie mocht niet baten. Hij werd begraven in Marokko, maar vanwege mijn zwangerschap mocht ik niet meer vliegen. Mijn vliezen waren al gebroken en dus lag ik in het ziekenhuis. Terwijl de hele familie vertrok, bleef ik alleen achter. Gelukkig belde jij voortdurend. Ik had zoveel aan je, jij bleef zo sterk. Het was een heftige periode met enorm veel verdriet, maar vlak daarna ook veel vreugde door de geboorte van Noor. Jij trok toen bij ons in om te helpen. Noor is ook echt jouw oogappeltje.

Dit heeft onze band alleen maar sterker gemaakt. Soms is het bijna eng. Dan app ik jou dat ik een jas op het oog heb en stuur jij terug: hee, ik wil een zachtroze jas halen. Blijkt het dezelfde jas te zijn. We maken elkaars zinnen af, hebben vaak dezelfde mening en sturen elkaar op hetzelfde moment een berichtje. We zijn ontzettend goed op elkaar ingespeeld, hebben aan een blik genoeg en vullen elkaar aan. Ik haalde jou over ook te gaan hardlopen, jij leert mij van alles over gezonder eten en bakt de lekkerste bananenbroden voor me.

Mensen maken soms wel opmerkingen van: “Daar heb je ze weer, Jut en Juul. Jullie doen ook echt alles samen.” Maar we horen echt bij elkaar en ik vind het absoluut niet saai of vervelend om samen te zijn. Integendeel zelfs! We hebben nu ook nog samen dat winkeltje ja en geloof me: er is geen betere zakenpartner op deze wereld als jij! Trots voel ik me om jouw zus te zijn, trots ben ik dat jij mijn zusje bent. Ik hoop dat Sarah en Noor, die ook exact zes jaar schelen, net zo’n innige band krijgen.

Ik hou ontzettend veel van jou en kan mij een leven zonder jou niet voorstellen’’

Mocht je het leuk vinden om de rest van ons brieven naar elkaar te lezen, je kunt hier ons boek bestellen.