0

Mijn dieptepunt

Mijn overgewicht ontstond tijdens mijn eerste zwangerschap. ‘Na de komst van mijn oudste, Sarah, sportte ik zo nu en dan nog, maar tijdens de zwangerschappen van Noor en Amin, die elkaar snel opvolgden, hield dat op. Ik werd dikker dan ooit. Als ik iets aan wilde trekken, trok ik de hele kast overhoop. Niets paste nog. Alles ging perfect, behalve mijn lichaam.

Een paar weken nadat Amin geboren werd, bereikte ik mijn dieptepunt. Ik droeg hem de trap op om hem in bed te leggen en eenmaal boven ging mijn hart als een gek tekeer. Het leek wel alsof ie ermee zou stoppen. Uitgeput was ik. Ik vergeet het nooit meer. Potverdorie, dacht ik, je bent zo jong en je kunt je eigen zoon niet eens naar boven tillen. In tranen ben ik in het trapgat gaan zitten. Zo ontzettend verdrietig dat ik was.

Voor de buitenwereld leek er niets aan de hand, ik kon het redelijk verbergen, maar ondertussen was ik diep ongelukkig. Net als Najima probeerde ik dieet na dieet. Het laatste wat we probeerden was het ziekenhuisdieet. Dat schijnt gebruikt te worden om heel snel af te vallen voor een operatie. Je eet bijna alleen maar beschuit, ei, yoghurt en sinaasappel. Het hielp allemaal niet.

Er moest en zou iets veranderen. Na al die zogenaamde diëten ging de knop eindelijk helemaal om.

We zijn dus gestopt met diëten. Nog steeds denken mensen weleens dat we aan het lijnen zijn, maar zo zien wij het totaal niet. We letten op onze voeding, dat is iets heel anders. We zijn tegenwoordig overtuigd anti-diëten. Los van dat het veel tijd, energie en geld kost, is het beruchte jojo-effect nog wel het ergst. Eenmaal twee kilo eraf? Je valt terug in je oude eetpatroon en de week erop zit het er alweer aan. Als we onszelf dan weer hadden laten gaan, moesten we de keer daarop nog strenger voor onszelf zijn. Avondeten overslaan, dat soort taferelen. Soms denk ik dyscalculie te hebben, maar in calorieën tellen en omrekenen hoeveel ik nog mocht hebben, was ik keigoed. Het tellen beheerste mijn leven. Alle verpakkingen lezen in de supermarkt, precies weten hoeveel waar in zit. Het leek wel werk. En dat alles dus met minimaal of zelfs tegenovergesteld resultaat. Zo’n dieet is echt een tijdelijke oplossing.

Daarbij is het ongezond. Je mist voedingsstoffen die je hard nodig hebt. Eigenlijk maak je alles kapot vanbinnen. Je wordt er futloos van, hebt geen energie om iets te ondernemen. Ik hing in pyjama op de bank en was niet vooruit te branden en tegelijkertijd walgde ik van mezelf. Dat was ook mijn insteek: zo lui mogelijk maximale resultaten behalen. Nu weet ik beter. Wie af wil vallen, moet hard werken. Als ik terug zou vallen in ons oude patroon, dus mezelf helemaal volvreten en niet sporten, dan zitten de kilo’s er zo weer aan. Bewegen dus en vooral opletten wat je eet. Voeding is de benzine die je draaiende houdt en die benzine kan maar beter van de allerbeste kwaliteit zijn.

“A healthy lifestyle doesn’t have an endpoint. A diet does.”