0

Gaat het mij lukken?

De laatste maanden van 2016 waren op hardloopgebied niet succesvol. Ergens in de zomer kreeg ik te maken met een hamstringblessure. Waardoor ik helaas noodgedwongen de halve marathon van Eindhoven aan mijn neus voorbij zag gaan. Toen ik daar bijna vanaf was, diende zich een andere blessure aan na een hele lelijke val. Lees hier mijn blog erover.

Dit jaar ben ik het jaar goed begonnen. Ik ben rustig aan begonnen met hardlopen. Althans dat rustig is best moeilijk. Voor iemand die gemiddeld 4x per week hardloopt en ineens maanden alleen maar kon wandelen was het best slikken en inleveren. Op conditie gebied heb ik veel ingeleverd.

quote

Maar ik ben sinds begin dit jaar, dus al een weekje of 4 rustig aan het opbouwen. Ik ben het gelukkig nog niet verleerd. 5 km aan een stuk lukt prima nog zonder teveel buiten adem te zijn. Maar ik merk dat ik letterlijk en figuurlijk een flinke klap gehad heb. Niets is meer frustrerender dan dat je lichaam niet doet wat je hoofd wil. Zeker omdat ik weet dat ik niet heel lang geleden moeiteloos 13/14 kilometer  “even” tussendoor rende.

Mijn probleem, nou ja probleem is dat ik meer wil en sneller wil zijn. Vooral nu ik weer een datum in mijn hoofd heb van de halve marathon van Utrecht heb, wil ik er snel naartoe werken. Misschien moet ik even accepteren dat ik als ik hem ga lopen maar niet op tijd moet gaan lopen om die extra druk bij mij weg te houden. Toen ik de halve van Eindhoven miste heb ik mezelf beloofd om in Utrecht wraak te nemen haha.

hardlopen01

Ik heb nog 7 weken om op topconditie te komen. De komende week gaan we de kilometers uitbreiden. Elke week met een paar kilometer vooruit. Ik heb een geweldige pitbull die me scherp in de gaten houdt dat ik niet te hard van stapel loop en die altijd in is voor een rondje hardlopen. Ze heet Rachida en is de beste personal trainster!

Goed, wie zie ik 17 maart in Utrecht, ik kan denk ik wel wat aanmoedigingen vanaf de zijlijn gebruiken!

Lots of love,

Najima