0

Als kind veel te dik

Zowel Rachida en ik hebben onze overgewicht op een andere manier gekregen. Mijn verhaal begint namelijk als kind met overgewicht. Ik ken mezelf niet slank. Dat ben ik nu nog steeds niet. Maar ik ben nu wel op mijn slankst in 30 jaar.

Mijn overgewicht begon al heel vroeg op de basisschool. In groep 5 ging ik naar de reguliere controle bij het GGD. Ik ben niet lang, toen was ik dus nog korter. Ik woog toen bij een lengte van nog geen anderhalf meter al ruim 75 kilogram. Slik.

Je vraagt je dan af hoe kom je aan zo’n overgewicht op zo’n jonge leeftijd? Ik at echt niet ongezond, ik at moeders eten dat vaak bestond uit verse groenten, (biologische) vlees maar het gevaar zat ‘m toch in alles met brood eten. Mijn basisschool was letterlijk op steenworp. Dus aan veel beweging kwam ik niet. Ik zat niet onder een sport. Op school hadden we gym, maar of dat sporten mag heten, weet ik niet. Los daarvan, de aanleg was gewoon aanwezig in de familie.

Dus, vanaf groep 5 begeef ik me al in de wereld van afvallen, calorieën, vetten en noem het maar op. Wat gebeurt er dan, je creëert een ontzettend jojo-effect. Ik viel af, ik kwam aan, ik viel af, ik kwam aan. Herkenbaar? En zo ging het jaren.

Wat er vaak gebeurd als kind is dat er een gevaar ontstaat dat je wordt gepest door leeftijdsgenootjes. Ik kan je vertellen, ik stond mijn mannetje. Gelukkig is het mij nooit overkomen. Ik was een harde tante dus zo ver kwam het niet bij mij. Maar laten we wel wezen. Het gebeurt!

nezjoemklein1

Je voelt je als kind niet altijd gemakkelijk. Op de voorgezet onderwijs kregen we een vreselijk gym tenue. Daardoor had ik ook 9 van de 10x hoofdpijn en kon ik ‘helaas’ niet meedoen aan gym.

Maar ondertussen las ik boeken over voeding, afvallen, internet werd hip en dus begon ik met googlen. Mijn meeste zoekresultaat was dan ook; snel afvallen

Gaandeweg, en naarmate ik ouder werd begon die interesse in voeding serieuze vormen aan te nemen. Ondertussen ging het verhaal door, afvallen, aankomen. Ik heb een lange weg afgelegd daarin voordat ik op het juiste uitkwam. Alle diëten heb ik gehad en daarom weet ik uit eigen ervaring, HET HELPT NIET!

Tot zo’n 4 a 5 jaar geleden, ik besloot er echt mijn levensstijl van te maken. Al het gelees en gegoogle heeft me een ding geleerd en dat is dat het een levenswijze moest worden, geen tijdelijke oplossing. Heel je leefgewoonte onder de vergrootglas houden en heel kritisch zijn. Voor mij helpt het nu zo goed. Diëten is een straf. Je straft jezelf omdat je wilt afvallen. Je legt jezelf regels en grenzen op. Je denkt dan dat je gezond bezig bent, in feite doe je je lichaam alleen nog meer kwaad aan. Kwaad met kwaad bestrijden.

Voor mij werkt het nu dat ik zo puur, onbewerkt en zonder toegevoegde suikers leef. Alles zelf maken, weg bij kant en klare maaltijden. Af en toe mag je jezelf kietelen. Ik hanteer daarin de regel 80-20% regel. Af en toe mag ik buiten de lijntjes kleuren. Dan mag ik genieten van zoetigheden. In combinatie met hardlopen en krachtrainingen werkt dit heel goed. Het voelt niet meer als straf. Ik ben nu heel zuinig op mijn lichaam maar vooral gezondheid. Waar ik eerst wilde afvallen om in een mooie jeans of jurkje te passen. Is mijn eerste uitgangspunt vooral mijn gezondheid nu.

Ik ben weer te lang van stof, wat ik wil zeggen is, Het begint allemaal bij de jeugd. Geef je kids dit mee. Kietel ze af en toe maar zorg dat de balans en basis goed is.